
Dyslexie
Wat is dyslexie?
Kinderen met dyslexie hebben moeite met lezen en spellen. Ze herkennen
woorden niet. Het is moeilijk om van letters één woord
te maken en om van alle woorden een vloeiende, logische zin te maken.
Dyslectische kinderen mankeren niks aan hun ogen. Het probleem ligt
eigenlijk 'achter de ogen'. Ze kunnen wat ze zien niet goed herkennen
als woorden.
Daarnaast kunnen mensen met dyslexie problemen hebben met het korte
termijn geheugen. Dyslexie is vaak erfelijk, het gaat niet over als
je ouder wordt of als je maar veel oefent en dyslexie kan alleen worden
vastgesteld door de leerling te laten testen.
Werkwijze
In het basisonderwijs worden leerlingen regelmatig getoetst. Wanneer
blijkt dat een leerling een risico heeft voor dyslexie, kan besloten
worden om uitgebreider te gaan onderzoeken. Wanneer dyslexie is vastgesteld,
kan de begeleiding starten.
De meeste dyslectische kinderen krijgen op school elke week apart
les en moeten ook thuis elke dag oefenen.
Met die oefeningen leren dyslectische kinderen vooral klanken, letters
en woorden makkelijker te herkennen. Daarnaast wordt er per dyslectisch
kind bepaald voor welke gebieden hij/zij extra hulp krijgt.
Behandelmethodes die succesvol zijn voldoen in ieder geval aan de
volgende twee eigenschappen:
- Er is veel aandacht voor het leren herkennen van woordklanken,
bijvoorbeeld door te oefenen met rijm, het zeggen van woorden in losse
klanken, het afhalen of toevoegen van klanken.
- Er is veel aandacht voor het koppelen van klanken aan letters: de
manier waarop je de klanken weergeeft in schrift.